கரையே -- கை வண் தோன்றல் ஈகை போன்ம் என,

மை படு சிலம்பின் கறியொடும், சாந்தொடும்,

நெய் குடை தயிரின் நுரையொடும், பிறவொடும்,

எவ் வயினானும் -- மீதுமீது அழியும்.

துறையே -- முத்து நேர்பு புணர் காழ், மத்தக நித்திலம், . . . .

பொலம் புனை அவிர் இழை, கலங்கல் அம் புனல் மணி

வலம் சுழி உந்திய, திணை பிரி புதல்வர்

கயந் தலை முச்சிய முஞ்சமொடு தழீஇ,

தம்தம் துணையோடு ஒருங்கு உடன் ஆடும்

தத்து அரிக் கண்ணார் தலைத்தலை வருமே. . . . .

செறுவே -- விடு மலர் சுமந்து, பூ நீர் நிறைதலின்,

படு கண் இமிழ் கொளை பயின்றனர் ஆடும்,

களி நாள் அரங்கின் அணி நலம் புரையும்.

காவே -- சுரும்பு இமிர் தாதொடு தலைத்தலை மிகூஉம்

நரந்த நறு மலர் நன்கு அளிக்கும்மே -- . . . .

கரைபு ஒழுகு தீம் புனற்கு எதிர் விருந்து அயர்வ போல்.

கான் - அலம் காவும், கயமுன், துருத்தியும், தேன்

தேன் உண்டு பாடத் திசைதிசைப் பூ நலம்

பூத்தன்று -- வையை வரவு.