நூல்கள்›பரிபாடல்›பாடல் 2507

பாடல் 2507

மண்மிசை --- அவிழ்துழாய் மலர்தரு செல்வத்துப்

புள்மிசைக் கொடியோனும், புங்கவம் ஊர்வோனும்,

மலர்மிசை முதல்வனும், மற்று அவனிடைத் தோன்றி

உலகு இருள் அகற்றிய பதின்மரும், இருவரும்,

மருந்து உரை இருவரும், திருந்து நூல் எண்மரும், . . . .

ஆதிரை முதல்வனின் கிளந்த

நாதர் பன்னொருவரும், நன் திசை காப்போரும்,

யாவரும், பிறரும், அமரரும், அவுணரும்,

மேஅரு முதுமொழி விழுத் தவ முதல்வரும் ---

பற்றாகின்று, நின் காரணமாக; . . . .

பரங்குன்று இமயக் குன்றம் நிகர்க்கும்.

இமயக் குன்றினில் சிறந்து

நின் ஈன்ற நிரை இதழ்த் தாமரை

மின் ஈன்ற விளங்கு இணர் ஊழா

ஒருநிலைப் பொய்கையோடு ஒக்கும் --- நின் குன்றின் . . . .

அருவி தாழ் மாலைச் சுனை.

முதல்வ! நின் யானை முழக்கம் கேட்ட

கதியிற்றே காரின் குரல்.

குரல் கேட்ட கோழி குன்று அதிரக் கூவ,

மத நனி வாரணம் மாறுமாறு அதிர்ப்ப, . . . .

எதிர்குதிர் ஆகின்று அதிர்ப்பு, மலை முழை.

செவ்வேள்

← பாடல் 2506பாடல் 2508 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்