பதிமுதற் பழகாப் பழங்கண் வாழ்க்கைக்

குறுநெடுந் துணையொடும் கூமை வீதலிற்,

குடிமுறை பாடி, ஒய்யென வருந்தி,

அடல்நசை மறந்தஎம் குழிசி மலர்க்கும்

கடனறி யாளர் பிறநாட்டு இன்மையின் . . . .

வள்ளன் மையின்எம் வரைவோர் யார்? என;

உள்ளிய உள்ளமொடு உலைநசை துணையா,

உலகம் எல்லாம் ஒருபாற் பட்டென,

மலர்தார் அண்ணல்நின் நல்லிசை உள்ளி,

ஈர்ங்கை மறந்தஎன் இரும்பேர் ஒக்கல் . . . .

கூர்ந்தஎவ் வம்வீடக், கொழுநிணம் கிழிப்பக்,

கோடைப் பருத்தி வீடுநிறை பெய்த

மூடைப் பண்டம் மிடைநிறைந் தன்ன,

வெண்நிண மூரி அருள, நாளுற

ஈன்ற அரவின் நாவுருக் கடுக்கும்என் . . . .

தொன்றுபடு சிதாஅர் துவர நீக்கிப்,

போதுவிரி பகன்றைப் புதுமலர் அன்ன,

அகன்றுமடி கலிங்கம் உடீஇச், செல்வமும்

கேடின்று நல்குமதி, பெரும! மாசில்

மதிபுரை மாக்கிணை தெளிர்ப்ப ஒற்றி, . . . .

ஆடுமகள் அல்குல் ஒப்ப வாடிக்,

கோடை யாயினும் கோடி .. .. .. .. ..

காவிரி புரக்கும் நன்னாட்டுப் பொருந!

வாய்வாள் வளவன் வாழ்க! எனப்

பீடுகெழு நோன்தாள் பாடுகம் பலவே . . . .