நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2489

பாடல் 2489

அறவை நெஞ்சத்து ஆயர், வளரும்

மறவை நெஞ்சத்து தாய்இ லாளர்,

அரும்பலர் செருந்தி நெடுங்கான் மலர்கமழ்,

விழவணி வியன்களம் அன்ன முற்றத்து,

ஆர்வலர் குறுகின் அல்லது, காவலர் . . . .

கடவிலும் குறுகாக் கடியுடை வியன்நகர்,

மலைக்கணத்து அன்ன மாடம் சிலம்ப, வென்

அரிக்குரல் தடாரி இரிய ஒற்றிப்

பாடி நின்ற பன்னாள் அன்றியும்,

சென்ற ஞான்றைச் சென்றுபடர் இரவின் . . . .

வந்ததற் கொண்டு, நெடுங்கடை நின்ற

புன்தலைப் பொருநன் அளியன் தான் எனத்,

தன்உழைக் குறுகல் வேண்டி, என்அரை

முதுநீர்ப் பாசி அன்ன உடைகளைந்து,

திருமலர் அன்ன புதுமடிக் கொளீஇ, . . . .

மகிழ்தரல் மரபின் மட்டே அன்றியும்,

அமிழ்தன மரபின் ஊன்துவை அடிசில்

வெள்ளி வெண்கலத்து ஊட்டல் அன்றி,

முன்னூர்ப் பொதியில் சேர்ந்த மென்நடை

இரும்பேர் ஒக்கல் பெரும்புலம்பு அகற்ற, . . . .

அகடுநனை வேங்கை வீகண் டன்ன

பகடுதரு செந்நெல் போரொடு நல்கிக்,

கொண்டி பெறுக! என் றோனே; உண்துறை

மலைஅலர் அணியும் தலைநீர் நாடன்,

கண்டார் கொண்டுமனை திருந்தடி வாழ்த்தி, . . . .

.. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

வான்அறி யலவென் பாடுபசி போக்கல்;

அண்ணல் யானை வேந்தர்

உண்மையோ, அறியலர், காண்பறி யலரே!

காண்பறியலரே!

← பாடல் 2488பாடல் 2490 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்