நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2479

பாடல் 2479

தென் பவ்வத்து முத்துப் பூண்டு

வட குன்றத்துச் சாந்தம் உரீ இ.

.. .. .. .. .. .. .. ங்கடல் தானை,

இன்னிசைய விறல் வென்றித்,

தென் னவர் வய மறவன், . . . .

மிசைப் பெய்தநீர் கடல்பரந்து முத்தாகுந்து,

நாறிதழ்க் குளவியொடு கூதளம் குழைய,

தேறுபெ .. .. .. .. .. .. .. .. த்துந்து,

தீஞ்சுளைப் பலவின் நாஞ்சிற் பொருநன்;

துப்புஎதிர்ந் தோர்க்கே உள்ளாச் சேய்மையன்; . . . .

நட்புஎதிர்ந் தோர்க்கே அங்கை நண்மையன்;

வல்வேல் கந்தன் நல்லிசை யல்ல,

.. .. .. .. .. .. த்தார்ப் பிள்ளையஞ் சிறாஅர்;

அன்னன் ஆகன் மாறே, இந்நிலம்

இலம்படு காலை ஆயினும், . . . .

புலம்பல்போ யின்று, பூத்தஎன் கடும்பே.

சேய்மையும் அணிமையும்!

← பாடல் 2478பாடல் 2480 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்