யானே பெறுக, அவன் தாள்நிழல் வாழ்க்கை;

அவனே பெறுக, என் நாஇசை நுவறல்;

நெல்லரி தொழுவர் கூர்வாள் மழுங்கின்,

பின்னை மறத்தோடு அரியக், கல்செத்து,

அள்ளல் யாமைக் கூன்புறத்து உரிஞ்சும் . . . .

நெல்லமல் புரவின் இலங்கை கிழவோன்

வில்லி யாதன் கிணையேம்; பெரும!

குறுந்தாள் ஏற்றைக் கொளுங்கண் அவ்விளர்!

நறுநெய் உருக்கி, நாட்சோறு ஈயா,

வல்லன், எந்தை, பசிதீர்த்தல் எனக், . . . .

கொன்வரல் வாழ்க்கைநின் கிணைவன் கூறக்,

கேட்டதற் கொண்டும் வேட்கை தண்டாது.

விண்தோய் தலைய குன்றம் பிற்பட,

.. .. .. .. .. .. .. ரவந்தனென், யானே

தாயில் தூவாக் குழவிபோல, ஆங்கு அத் . . . .

திருவுடைத் திருமனை, ஐதுதோன்று கமழ்புகை

வருமழை மங்குலின் மறுகுடன் மறைக்கும்

குறும்படு குண்டகழ் நீள்மதில் ஊரே.