போதவிழ் அலரி நாரின் தொடுத்துத்,

தயங்கு இரும் பித்தை பொலியச் சூடிப்

பறையொடு தகைத்த கலப்பையென், முரவுவாய்

ஆடுறு குழிசி பாடின்று தூக்கி,

மன்ற வேம்பின் ஒண்பூ உரைப்பக், . . . .

குறைசெயல் வேண்டா நசைஇய இருக்கையேன்,

அரிசி இன்மையின் ஆரிடை நீந்திக்,

கூர்வாய் இருப்படை நீரின் மிளிர்ப்ப,

வருகணை வாளி .. .. .. .. அன்பின்று தலைஇ,

இரைமுரசு ஆர்க்கும் உரைசால் பாசறை, . . . .

வில்லேர் உழவின் நின் நல்லிசை யுள்ளிக்,

குறைத்தலைப் படுபிணன் எதிரப், போர்பு அழித்து

யானை எருத்தின் வாள்மட லோச்சி

அதரி திரித்த ஆள் உகு கடாவின்,

மதியத் தன்ன என் விசியுறு தடாரி . . . .

அகன்கண் அதிர, ஆகுளி தொடாலின்,

பணைமருள் நெடுந்தாள், பல்பிணர்த் தடக்கைப்,

புகர்முக முகவைக்கு வந்திசின் - பெரும!

களிற்றுக்கோட்ட டன்ன வாலெயிறு அழுத்தி,

விழுக்கொடு விரை இய வெள்நிணச் சுவையினள், . . . .

குடர்த்தலை மாலை சூடி, உணத்தின

ஆனாப் பெருவளம் செய்தோன் வானத்து

வயங்குபன் மீனினும் வாழியர், பல என,

உருகெழு பேய்மகள் அயரக்,

குருதித்துக ளாடிய களம்கிழ வோயே! . . . .