விசிபிணித் தடாரி விம்மென ஒற்றி,

ஏத்தி வந்த தெல்லாம் முழுத்த

இலங்குவாள் அவிரொளி வலம்பட மின்னிக்

கணைத்துளி பொழிந்த கண்கூடு பாசறைப்,

பொருந்தாத் தெவ்வர் அரிந்ததலை அடுப்பின், . . . .

கூவிள விறகின் ஆக்குவரி நுடங்கல்,

ஆனா மண்டை வன்னியந் துடுப்பின்,

ஈனா வேண்மாள் இடந்துழந்து அட்ட

மாமறி பிண்டம் வாலுவன் ஏந்த,

வதுவை விழவின் புதுவோர்க்கு எல்லாம் . . . .

வெவ்வாய்ப் பெய்த பூதநீர் சால்க எனப்

புலவுக்களம் பொலிய வேட்டோய்! நின்

நிலவுத்திகழ் ஆரம் முகக்குவம் எனவே.