.. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. வி,

நாரும் போழும் செய்துண்டு, ஓராங்குப்

பசிதினத் திரங்கிய இரும்பே ரொக்கற்கு

ஆர்பதம் கண்ணென மாதிரம் துழைஇ,

வேர்உழந்து உலறி, மருங்கு செத்து ஒழியவந்து, . . . .

அத்தக் குடிஞைத் துடிமருள் தீங்குரல்

உழுஞ்சில்அம் கவட்டிடை இருந்த பருந்தின்

பெடைபயிர் குரலொடு இசைக்கும் ஆங்கண்

கழைகாய்ந்து உலறிய வறங்கூர் நீள்இடை,

வரிமரல் திரங்கிய கானம் பிற்படப், . . . .

பழுமரம் உள்ளிய பறவை போல,

ஒண்படை மாரி வீழ்கனி பெய்தெனத்,

துவைத்தெழு குருதி நிலமிசைப் பரப்ப,

விளைந்த செழுங்குரல் அரிந்து, கால் குவித்துப்

படுபிணப் பல்போர்பு அழிய வாங்கி . . . .

எருதுகளி றாக, வாள்மடல் ஓச்சி

அதரி திரித்த ஆளுகு கடாவின்,

அகன்கண் தடாரி தெளிர்ப்ப ஒற்றி,

வெந்திறல் வியன்களம் பொலிக! என்று ஏத்தி

இருப்புமுகம் செறித்த ஏந்து எழில் மருப்பின் . . . .

வரைமருள் முகவைக்கு வந்தனென்; பெரும;

வடிநவில் எகம் பாய்ந்தெனக், கிடந்த

தொடியுடைத் தடக்கை ஓச்சி, வெருவார்

இனத்துஅடி விராய வரிக்குடர் அடைச்சி

அழுகுரற் பேய்மகள் அயரக், கழுகொடு . . . .

செஞ்செவி எருவை திரிதரும்;

அஞ்சுவரு கிடக்கைய களங்கிழ வோயே!