குன்று மணந்த மலைபிணித் தியாத்தமண்,

பொதுமை சுட்டிய மூவர் உலகமும்,

பொதுமை இன்றி ஆண்டிசி னோர்க்கும்,

மாண்ட வன்றே, ஆண்டுகள், துணையே

வைத்த தன்றே வெறுக்கை; . . . .

.. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ணை

புணைகை விட்டோர்க்கு அரிதே, துணைஅழத்

தொக்குஉயிர் வெளவுங் காலை,

இக்கரை நின்று இவர்ந்து உக்கரை கொளலே.