படுமணி மருங்கின் பணைத் தாள் யானையும்,

கொடிநுடங்கு மிசைய தேரும், மாவும்,

படைஅமை மறவரொடு, துவன்றிக் கல்லெனக்,

கடல்கண் டன்ன கண்அகன் தானை

வென்றுஎறி முரசின் வேந்தர், என்றும், . . . .

வண்கை எயினன் வாகை அன்ன

இவள்நலம் தாராது அமைகுவர் அல்லர்;

என்ஆ வதுகொல் தானே - தெண்ணீர்ப்

பொய்கை மேய்ந்த செவ்வரி நாரை

தேம்கொள் மருதின் பூஞ்சினை முனையின், . . . .

காமரு காஞ்சித் துஞ்சும்

ஏமம்சால் சிறப்பின், இப் பணைநல் லூரே?