பாடல் 2448
நுதி வேல் கொண்டு நுதல் வியர் துடையாக்
கடிய கூறும் வேந்தே, தந்தையும்
நெடிய அல்லது பணிந்து மொழியலனே,
இஃது இவர் படிவம் ஆயின், வை எயிற்று,
அரி மதர் மழைக்கண், அம் மா அரிவை, . . . .
மரம் படு சிறு தீப் போல,
அணங்காயினள், தான் பிறந்த ஊர்க்கே.
ஊர்க்கு அணங்காயினள்!