நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2437

பாடல் 2437

ஏர் பரந்த வயல், நீர் பரந்த செறுவின்,

நெல் மலிந்த மனைப், பொன் மலிந்த மறுகின்,

படுவண்டு ஆர்க்கும் பன்மலர்க் காவின்,

நெடுவேள் ஆதன் போந்தை அன்ன,

பெருஞ்சீர் அருங்கொண் டியளே; கருஞ்சினை . . . .

வேம்பும் ஆரும் போந்தையும் மூன்றும்

மலைந்த சென்னியர், அணிந்த வில்லர்,

கொற்ற வேந்தர் தரினும், தன்தக

வணங்கார்க்கு ஈகுவன் அல்லன் - வண் தோட்டுப்

பிணங்கு கதிர்க் கழனி நாப்பண், ஏமுற்று . . . .

உணங்குகலன் ஆழியின் தோன்றும்

ஓர்எயில் மன்னன் ஒருமட மகளே!

ஓரெயின் மன்னன் மகள்!

← பாடல் 2436பாடல் 2438 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்