பல் சான்றீரே! பல் சான்றீரே!

குமரி மகளிர் கூந்தல் புரைய,

அமரின் இட்ட அருமுள் வேலிக்

கல்லென் பாசறைப் பல்சான் றீரே!

முரசுமுழங்கு தானைநும் அரசும் ஓம்புமின்; . . . .

ஒளிறு ஏந்து, மருப்பின்நும் களிறும் போற்றுமின்!

எனைநாள் தங்கும்நும் போரே, அனைநாள்

எறியர் எறிதல் யாவணது? எறிந்தோர்

எதிர்சென்று எறிதலும் செல்லான்; அதனால்

அறிந்தோர் யார், அவன் கண்ணிய பொருளே! . . . .

பலம் என்று இகழ்தல் ஓம்புமின்! உதுக்காண்

நிலன்அளப் பன்ன நில்லாக் குறுநெறி,

வண்பரிப் புரவிப் பண்புபா ராட்டி,

எல்லிடைப் படர்தந் தோனே; கல்லென

வேந்தூர் யானைக்கு அல்லது, . . . .

ஏந்துவன் போலான், தன் இலங்கிலை வேலே!