இவற்குஈந்து உண்மதி, கள்ளே; சினப்போர்

இனக்களிற்று யானை - இயல்தேர்க் குருசில்!

நுந்தை தந்தைக்கு இவன்தந்தை தந்தை,

எடுத்துஎறி ஞாட்பின் இமையான், தச்சன்

அடுத்துஎறி குறட்டின், நின்று மாய்ந் தனனே . . . .

மறப்புகழ் நிறைந்த மைந்தினோன் இவனும்,

உறைப்புழி ஓலை போல

மறைக்குவன் - பெரும! நிற் குறித்துவரு வேலே.