பாடல் 2388
ஈரச் செவ்வி உதவின ஆயினும்,
பல்எருத் துள்ளும் நல் எருது நோக்கி,
வீறுவீறு ஆயும் உழவன் போலப்,
பீடுபெறு தொல்குடிப் பாடுபல தங்கிய
மூதி லாளர் உள்ளும், காதலின் . . . .
தனக்கு முகந்து ஏந்திய பசும்பொன் மண்டை,
இவற்கு ஈக! என்னும்; அதுவும்அன் றிசினே;
கேட்டியோ வாழி - பாண! பாசறைப்,
பூக்கோள் இன்று என்று அறையும்
மடிவாய்த் தண்ணுமை இழிசினன் குரலே? . . . .
ஆயும் உழவன்!