நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2378

பாடல் 2378

கெடுக சிந்தை, கடிது இவள் துணிவே,

மூதின் மகளிர் ஆதல் தகுமே,

மேல் நாள் உற்ற செருவிற்கு, இவள் தன் ஐ

யானை எறிந்து களத்து ஒழிந்தன்னே,

நெருநல் உற்ற செருவிற்கு, இவள் கொழுநன் . . . .

பெரு நிரை விலக்கி ஆண்டுப்பட்டனனே,

இன்றும் செருப்பறை கேட்டு விருப்புற்று, மயங்கி

வேல் கைக் கொடுத்து வெளிது விரித்து உடீஇப

பாறு மயிர்க் குடுமி எண்ணெய் நீவி

ஒரு மகன் அல்லது இல்லோள் . . . .

செருமுக நோக்கிச் செல்க, என விடுமே.

செல்கென விடுமே!

← பாடல் 2377பாடல் 2379 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்