நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2377

பாடல் 2377

நரம்பு எழுந்து உலறிய நிரம்பா மென்தோள்,

முளரி மருங்கின் முதியோள் சிறுவன்,

படை அழிந்து மாறினன் என்று பலர் கூற,

மண்டு அமர்க்கு உடைந்தனன் ஆயின் உண்ட என்

முலை அறுத்திடுவென் யான் எனச் சினைஇக், . . . .

கொண்ட வாளொடு படுபிணம் பெயராச்

செங்களம் துழவுவோள் சிதைந்து வேறாகிய

படுமகன் கிடக்கை காணூஉ,

ஈன்ற ஞான்றினும் பெரிது உவந்தனளே.

பெரிது உவந்தனளே!

← பாடல் 2376பாடல் 2378 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்