மணி துணர்ந்தன்ன மாக்குரல் நொச்சி!

போது விரி பன் மரனுள்ளும் சிறந்த

காதல் நன் மரம் நீ, மற்றிசினே,

கடி உடை வியன் நகர்க் காண்வரப் பொலிந்த

தொடி உடை மகளிர் அல்குலும் கிடத்தி, . . . .

காப்புடைப் புரிசை புக்குமாறு அழித்தலின்,

ஊர்ப் புறங்கொடாஅ நெடுந்தகை

பீடு கெழு சென்னிக் கிழமையும் நினதே.