நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2357

பாடல் 2357

முட்கால் காரை முதுபழன் ஏய்ப்பத்

தெறிப்ப விளைந்த தீங்கந் தாரம்

நிறுத்த ஆயம் தலைச்சென்று உண்டு,

பச்சூன் தின்று, பைந்நிணப் பெருத்த

எச்சில் ஈர்ங்கை விற்புறம் திமிரிப், . . . .

புலம்புக் கனனே, புல்அணற் காளை,

ஒருமுறை உண்ணா அளவைப், பெருநிரை

ஊர்ப்புறம் நிறையத் தருகுவன்; யார்க்கும்

தொடுதல் ஓம்புமதி முதுகட் சாடி;

ஆதரக் கழுமிய துகளன், . . . .

காய்தலும் உண்டு, அக் கள்வெய் யோனே.

தொடுதல் ஓம்புமதி!

← பாடல் 2356பாடல் 2358 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்