கதிர்மூக்கு ஆரல் கீழ்ச் சேற்று ஒளிப்பக்,

கணைக்கோட்டு வாளை மீநீர்ப் பிறழ,

எரிப்பூம் பழனம் நெரித்துஉடன் வலைஞர்

அரிக்குரல் தடாரியின் யாமை மிளிரச்,

பனைநுகும்பு அன்ன சினைமுதிர் வராலொடு, . . . .

உறழ்வேல் அன்ன ஒண்கயல் முகக்கும்,

அகல்நாட்டு அண்ணல் புகாவே, நெருநைப்

பகல்இடம் கண்ணிப் பலரொடும் கூடி,

ஒருவழிப் பட்டன்று; மன்னே! இன்றே

அடங்கிய கற்பின்; ஆய்நுதல் மடந்தை, . . . .

உயர்நிலை உலகம் அவன்புக ..... ..... வரி

நீறாடு சுளகின் சீறிடம் நீக்கி,

அழுதல் ஆனாக் கண்ணள்,

மெழுகு, ஆப்பிகண் கலுழ்நீ ரானே.