நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2347

பாடல் 2347

அளிய தாமே சிறு வெள்ளாம்பல்,

இளையம் ஆகத் தழையாயினவே, இனியே,

பெருவளக் கொழுநன் மாய்ந்தெனப், பொழுது மறுத்து

இன்னா வைகல் உண்ணும்,

அல்லிப்படூஉம் புல் ஆயினவே . . . .

அளிய தாமே ஆம்பல்!

← பாடல் 2346பாடல் 2348 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்