தொடி யுடைய தோள் மணந்தணன்;

கடி காவிற் பூச் சூடினன்;

தண் கமழுஞ் சாந்து நீவினன்;

செற் றோரை வழி தபுத்தனன்;

நட் டோரை உயர்பு கூறினன்; . . . .

வலியரென, வழி மொழியலன்;

மெலியரென, மீக் கூறலன்;

பிறரைத் தான் இரப் பறியலன்;

இரந் தோர்க்கு மறுப் பறியலன்;

வேந்துடை அவையத்து ஓங்குபுகழ் தோற்றினன்; . . . .

வருபடை எதிர் தாங்கினன்;

பெயர் படை புறங் கண்டனன்;

கடும் பரிய மாக் கடவினன்;

நெடுந் தெருவில் தேர் வழங்கினன்;

ஓங்கு இயற் களிறு ஊர்ந்தனன்; . . . .

தீஞ் செறி தசும்பு தொலைச்சினன்;

பாண் உவப்பப் பசி தீர்த்தனன்;

மயக்குடைய மொழி விடுத்தனன்; ஆங்குச்

செய்ப எல்லாம் செய்தனன் ஆகலின்

இடுக ஒன்றோ! சுடுக ஒன்றோ! . . . .

படுவழிப் படுக, இப் புகழ்வெய்யோன் தலையே!