பொய்யா கியரோ! பொய்யா கியரோ!

பாவடி யானை பரிசிலர்க்கு அருகாச்

சீர்கெழு நோன்றாள் அகுதைகண் தோன்றிய

பொன்புனை திகிரியின் பொய்யா கியரோ!

இரும்பாண் ஒக்கல் தலைவன், பெரும்பூண், . . . .

போர்அடு தானை, எவ்வி மார்பின்

எகுஉறு விழுப்புண் பல என

வைகறு விடியல், இயம்பிய குரலே.