உள் ஆற்றுக் கவலைப் புள்ளி நீழல்

முழூஉ வள்ளூரம் உணக்கும் மள்ள!

புலவுதி மாதோ நீயே,

பலரால் அத்தை நின் குறி இருந்தோரே.