காய் நெல் அறுத்துக் கவளங் கொளினே,

மா நிறைவு இல்லதும் பன்னாட்கு ஆகும்,

நூறு செறு ஆயினும் தமித்துப் புக்கு உணினே,

வாய் புகுவதனினும் கால் பெரிது கெடுக்கும்,

அறிவுடை வேந்தன் நெறி அறிந்து கொளினே, . . . .

கோடியாத்து நாடு பெரிது நந்தும்,

மெல்லியன் கிழவன் ஆகி வைகலும்

வரிசை அறியாக் கல்லென் சுற்றமொடு

பரிவு தப எடுக்கும் பிண்டம் நச்சின்,

யானை புக்க புலம் போலத், . . . .

தானும் உண்ணான், உலகமும் கெடுமே.