நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2270

பாடல் 2270

இன்று செலினுந் தருமே; சிறுவரை

நின்று செலினுந் தருமே; பின்னும்,

முன்னே தந்தனென் என்னாது, துன்னி

வைகலும் செலினும், பொய்யலன் ஆகி,

யாம்வேண்டி யாங்குஎம் வறுங்கலம் நிறைப்போன்; . . . .

தான்வேண்டி யாங்குத் தன்இறை உவப்ப

அருந்தொழில் முடியரோ, திருந்துவேல் கொற்றன்;

இனமலி கதச்சேக் களனொடு வேண்டினும்,

களமலி நெல்லின் குப்பை வேண்டினும்,

அருங்கலம் களிற்றொடு வேண்டினும், பெருந்தகை . . . .

பிறர்க்கும் அன்ன அறத்தகை யன்னே,

அன்னன் ஆகலின், எந்தை உள்ளடி

முள்ளும் நோவ உற்றாக தில்ல!

ஈவோர் அரியஇவ் உலகத்து,

வாழ்வோர் வாழ, அவன் தாள் வாழியவே! . . . .

வாழ்க திருவடிகள்!

← பாடல் 2269பாடல் 2271 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்