நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2269

பாடல் 2269

மரைபிரித்து உண்ட நெல்லி வேலிப்,

பரலுடை முன்றில், அங்குடிச் சீறூர்,

எல்அடிப் படுத்த, கல்லாக் காட்சி

வில்லுழுது உண்மார் நாப்பண், ஒல்லென,

இழிபிறப் பாளன் கருங்கை சிவப்ப, . . . .

வலிதுரந்து சிலைக்கும் வன்கண் கடுந்துடி,

புலிதுஞ்சு நெடுவரைக் குடிஞையோடு இரட்டும்

மலைகெழு நாடன் கூர்வேல் பிட்டன்,

குறுகல் ஓம்புமின், தெவ்விர்; அவனே

சிறுகண் யானை வெண்கோடு பயந்த . . . .

ஒளிதிகழ் முத்தம் விறலியர்க்கு ஈந்து,

நார்பிழிக் கொண்ட வெங்கள் தேறல்

பண்அமை நல்யாழ்ப் பாண்கடும்பு அருத்தி,

நசைவர்க்கு மென்மை அல்லது, பகைவர்க்கு

இரும்புபயன் படுக்குங் கருங்கைக் கொல்லன் . . . .

விசைத்துஎறி கூடமொடு பொருஉம்

உலைக்கல் அன்ன, வல்லா ளன்னே.

உலைக்கல்லன்ன வல்லாளன்!

← பாடல் 2268பாடல் 2270 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்