நள்ளி! வாழியோ நள்ளி! நள்ளென்

மாலை மருதம் பண்ணிக், காலைக்

கைவழி மருங்கில் செவ்வழி பண்ணி,

வரவு எமர் மறந்தனர், அது நீ

புரவுக் கடன் பூண்ட வண்மையானே . . . .