ஆனினம் கலித்த அதர்பல கடந்து,

மானினம் கலித்த மலையின் ஒழிய,

மீளினம் கலித்த துறைபல நீந்தி,

உள்ளி வந்த, வள்ளுயிர்ச் சீறியாழ்,

சிதாஅர் உடுக்கை, முதாஅரிப் பாண! . . . .

நீயே, பேரெண் ணலையே; நின்இறை,

மாறி வா என மொழியலன் மாதோ;

ஒலியிருங் கதுப்பின் ஆயிழை கணவன்

கிளி மரீஇய வியன் புனத்து

மரன் அணி பெருங்குரல் அனையன் ஆதலின், . . . .

நின்னை வருதல் அறிந்தனர் யாரே!