பாடல் 2204
சேயிழை பெறுகுவை வாள் நுதல் விறலி,
தடவு வாய்க் கலித்த மா இதழ்க் குவளை
வண்டு படு புது மலர்த் தண் சிதர் கலாவப்,
பெய்யினும், பெய்யாது ஆயினும், அருவி
கொள் உழு வியன் புலத்து உழைகால் ஆக . . . .
மால்பு உடை நெடு வரைக் கோடு தொறு இழிதரும்
நீரினும் இனிய சாயல்
பாரி வேள்பால், பாடினை செலினே.
தேனாறும் கானாறும்!