நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2203

பாடல் 2203

போற்றுமின் மறவீர், சாற்றுதும் நும்மை,

ஊர்க் குறுமாக்கள் ஆடக் கலங்கும்

தாள் படு சின்னீர்க் களிறு அட்டு வீழ்க்கும்

ஈர்ப்பு உடைக் கராஅத்து அன்ன என்னை

நுண்பல் கருமம் நினையாது . . . .

இளையன் என்று இகழின், பெறல் அரிது ஆடே.

யானையும் முதலையும்!

← பாடல் 2202பாடல் 2204 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்