நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2192

பாடல் 2192

திண் பிணி முரசம் இழுமென முழங்கச்

சென்று அமர் கடத்தல் யாவது? வந்தோர்

தார்தாங் குதலும் ஆற்றார், வெடிபட்டு,

ஓடல் மரீஇய பீடுஇல் மன்னர்

நோய்ப்பால் விளிந்த யாக்கை தழீஇக், . . . .

காதல் மறந்து, அவர் தீதுமருங் கறுமார்

அறம்புரி கொள்கை நான்மறை முதல்வர்

திறம்புரி பசும்புல் பரப்பினர் கிடப்பி,

மறம் கந்து ஆக நல்லமர் வீழ்ந்த

நீழ் கழல் மறவர் செல்வுழிச் செல்க! என . . . .

வாள்போழ்ந்து அடக்கலும் உய்ந்தனர் மாதோ;

வரிஞிமிறு ஆர்க்கும் வாய்புகு கடாஅத்து

அண்ணல் யானை அடுகளத் தொழிய,

அருஞ்சமம் ததைய நூறி, நீ

பெருந் தகை! விழுப்புண் பட்ட மாறே . . . .

பெருந்தகை புண்பட்டாய்!

← பாடல் 2191பாடல் 2193 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்