ஏற்று வலன் உயரிய எரி மருள் அவிர் சடை,

மாற்று அருங் கணிச்சி மணி மிடற்றோனும்,

கடல் வளர் புரி வளை புரையும் மேனி,

அடல் வெந்நாஞ்சில் பனைக்கொடியோனும்,

மண்ணுறு திருமணி புரையும் மேனி, . . . .

விண் உயர் புள் கொடி விறல் வெய்யோனும்,

மணி மயில் உயரிய மாறா வென்றிப்

பிணிமுக ஊர்தி ஒண் செய்யோனும், என

ஞாலங் காக்கும் கால முன்பின்,

தோலா நல் இசை நால்வர் உள்ளும், . . . .

கூற்று ஒத்தீயே மாற்று அருஞ் சீற்றம்,

வலி ஒத்தீயே வாலியோனைப்,

புகழ் ஒத்தீயே இகழுநர் அடுநனை,

முருகு ஒத்தீயே முன்னியது முடித்தலின்,

ஆங்கு ஆங்கு அவரவர் ஒத்தலின் யாங்கும் . . . .

அரியவும் உளவோ நினக்கே அதனால்,

இரவலர்க்கு அருங்கலம் அருகாது ஈயா

யவனர் நன்கலம் தந்த தண் கமழ் தேறல்

பொன் செய் புனை கலத்து ஏந்தி நாளும்

ஒண்தொடி மகளிர் மடுப்ப, மகிழ் சிறந்து, . . . .

ஆங்கு இனிது ஒழுகுமதி ஓங்கு வாள் மாற

அங்கண் விசும்பின் ஆரிருள் அகற்றும்

வெங்கதிர்ச் செல்வன் போலவும், குடதிசைத்

தண் கதிர் மதியம் போலவும்

நின்று நிலைஇயர், உலகமோடு உடனே! . . . .