நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2147

பாடல் 2147

கோதை மார்பிற் கோதை யானும்,

கோதையைப் புணர்ந்தோர் கோதை யானும்,

மாக்கழி மலர்ந்த நெய்த லானும்,

கள்நா றும்மே, கானல்அம் தொண்டி;

அதுஎம் ஊரே; அவன்எம் இறைவன்; . . . .

எம்மும் உள்ளுமோ; முதுவாய் இரவல!

அமர்மேம் படூஉங் காலை, நின்

புகழ்மேம் படுநனைக் கண்டனம் எனவே.

'கண்டனம்' என நினை!

← பாடல் 2146பாடல் 2148 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்