நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2146

பாடல் 2146

வள்ளியோர்ப் படர்ந்து, புள்ளின் போகி,

நெடிய என்னாது சுரம் பல கடந்து,

வடியா நாவின் வல்லாங்குப் பாடிப்,

பெற்றது மகிழ்ந்தும், சுற்றம் அருத்தி,

ஓம்பாது உண்டு, கூம்பாது வீசி, . . . .

வரிசைக்கு வருந்தும் இப்பரிசில் வாழ்க்கை,

பிறர்க்குத் தீது அறிந்தன்றோ இன்றே, திறப்பட

நண்ணார் நாண, அண்ணாந்து ஏகி,

ஆங்கு இனிது ஒழுகின் அல்லது, ஓங்கு புகழ்

மண்ணாள் செல்வம் எய்திய . . . .

நும்மோர் அன்ன, செம்மலும் உடைத்தே.

புலவரைக் காத்த புலவர்!

← பாடல் 2145பாடல் 2147 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்