கான் உறை வாழ்க்கைக் கதநாய், வேட்டுவன்

மான்தசை சொரிந்த வட்டியும், ஆய்மகள்

தயிர்கொடு வந்த தசும்பும், நிறைய,

ஏரின் வாழ்நர் பேரில் அரிவையர்

குளக்கீழ் விளைந்த களக்கொள் வெண்ணெல் . . . .

முகந்தனர் கொடுப்ப, உகந்தனர் பெயரும்

தென்னம் பொருப்பன் புன்னாட்டுள்ளும்,

ஏழெயில் கதவம் எறிந்து, கைக்கொண்டு நின்;

பேழ்வாய் உழுவை பொறிக்கும் ஆற்றலை;

பாடுநர் வஞ்சி பாடப், படையோர் . . . .

தாதுஎரு மறுகின் பாசறை பொலியப்,

புலராப் பச்சிலை இடையிடுபு தொடுத்த

மலரா மாலைப் பந்துகண் டன்ன

ஊன்சோற் றமலை பான்கடும்பு அருத்தும்

செம்மற்று அம்மநின் வெம்முனை இருக்கை; . . . .

வல்லோன் தைஇய வரிவனப்பு உற்ற

அல்லிப் பாவை ஆடுவனப்பு ஏய்ப்பக்

காம இருவர் அல்லது, யாமத்துத்

தனிமகன் வழங்காப் பனிமலர்க் காவின்,

ஒதுக்குஇன் திணிமணல் புதுப்பூம் பள்ளி . . . .

வாயின் மாடந்தொறும் மைவிடை வீழ்ப்ப

நீஆங்குக் கொண்ட விழவினும் பலவே.