நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2131

பாடல் 2131

கடும்பின் அடுகலம் நிறையாக, நெடுங் கொடிப்

பூவா வஞ்சியும் தருகுவன்; ஒன்றோ?

வண்ணம் நீவிய வணங்குஇறைப் பணைத்தோள்,

ஒண்ணுதல், விறலியர் பூவிலை பெறுக! என,

மாட மதுரையும் தருகுவன்; எல்லாம் . . . .

பாடுகம் வம்மினோ, பரிசில் மாக்கள்!

தொன்னிலக் கிழமை சுட்டின், நன்மதி

வேட்கோச் சிறாஅர் தேர்க்கால் வைத்த

பசுமண் குரூஉத்திரள் போல, அவன்

கொண்ட குடுமித்தும், இத் தண்பணை நாடே . . . .

பூவிலையும் மாடமதுரையும்!

← பாடல் 2130பாடல் 2132 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்