நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2109

பாடல் 2109

வழிபடு வோரை வல்லறி தீயே!

பிறர்பழி கூறுவோர் மொழிதே றலையே;

நீமெய் கண்ட தீமை காணின்,

ஒப்ப நாடி அத்தக ஒறுத்தி;

வந்து, அடி பொருந்தி, முந்தை நிற்பின், . . . .

தண்டமும் தணிதி, நீ பண்டையிற் பெரிதே;

அமிழ்துஅட்டு ஆனாக் கமழ்குய் அடிசில்

வருநர்க்கு வரையா வசையில் வாழ்க்கை

மகளிர் மலைத்தல் அல்லது, மள்ளர்

மலைத்தல் போகிய, சிலைத்தார் மார்ப! . . . .

செய்து இரங்காவினைச், சேண்விளங் கும்புகழ்,

நெய்தருங் கானல் நெடியோய்!

எய்த வந்தனம்யாம்; ஏத்துகம் பலவே!

குற்றமும் தண்டனையும்!

← பாடல் 2108பாடல் 2110 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்