தேர் சேண் நீக்கி, தமியன் வந்து, 'நும்

ஊர் யாது?' என்ன, நணி நணி ஒதுங்கி,

முன் நாள் போகிய துறைவன், நெருநை,

அகல் இலை நாவல் உண்துறை உதிர்த்த

கனி கவின் சிதைய வாங்கிக் கொண்டு, தன், . . . .

தாழை வேர் அளை, வீழ் துணைக்கு இடூஉம்

அலவற் காட்டி, 'நற்பாற்று இது' என,

நினைந்த நெஞ்சமொடு, நெடிது பெயர்ந்தோனே;

உதுக் காண் தோன்றும், தேரே இன்றும்;

நாம் எதிர் கொள்ளாம்ஆயின், தான் அது . . . .

துணிகுவன் போலாம்; நாணு மிக உடையன்;

வெண் மணல் நெடுங் கோட்டு மறைகோ?

அம்ம, தோழி! கூறுமதி நீயே.