கரை பாய் வெண் திரை கடுப்பப், பல உடன்,

நிரை கால் ஒற்றலின், கல் சேர்பு உதிரும்

வரை சேர் மராஅத்து ஊழ் மலர் பெயல் செத்து,

உயங்கல் யானை நீர் நசைக்கு அலமரச்,

சிலம்பி வலந்த வறுஞ் சினை வற்றல் . . . .

அலங்கல் உலவை அரி நிழல் அசைஇத்,

திரங்குமரல் கவ்விய கையறு தொகுநிலை,

அரம் தின் ஊசித் திரள் நுதி அன்ன,

திண் நிலை எயிற்ற செந்நாய் எடுத்தலின்,

வளி முனைப் பூளையின் ஒய்யென்று அலறிய . . . .

கெடுமான் இன நிரை தரீஇய, கலையே

கதிர் மாய் மாலை ஆண் குரல் விளிக்கும்

கடல் போல் கானம் பிற்பட, 'பிறர் போல்

செல்வேம் ஆயின், எம் செலவு நன்று' என்னும்

ஆசை உள்ளம் அசைவின்று துரப்ப, . . . .

நீ செலற்கு உரியை நெஞ்சே! வேய் போல்

தடையின மன்னும், தண்ணிய, திரண்ட,

பெருந் தோள் அரிவை ஒழிய, குடாஅது,

இரும் பொன் வாகைப் பெருந்துறைச் செருவில்,

பொலம் பூண் நன்னன் பொருது களத்து ஒழிய, . . . .

வலம் படு கொற்றம் தந்த வாய் வாள்,

களங்காய்க் கண்ணி நார் முடிச் சேரல்

இழந்த நாடு தந்தன்ன

வளம் பெரிது பெறினும், வாரலென் யானே.