நூல்கள்›அகநானூறு›பாடல் 2075

பாடல் 2075

பரணர்

நெடுங் கொடி நுடங்கும் நறவு மலி பாக்கத்து,

நாள் துறைப்பட்ட மோட்டு இரு வராஅல்

துடிக்கண் கொழுங் குறை நொடுத்து, உண்டு ஆடி,

வேட்டம் மறந்து, துஞ்சும் கொழுநர்க்குப் பாட்டி

ஆம்பல் அகல் இலை, அமலை வெஞ் சோறு . . . .

தீம் புளிப் பிரம்பின் திரள்கனி பெய்து,

விடியல் வைகறை இடூஉம் ஊர!

தொடுகலம்; குறுக வாரல் தந்தை

கண் கவின் அழித்ததன் தப்பல், தெறுவர,

ஒன்றுமொழிக் கோசர்க் கொன்று, முரண் போகிய, . . . .

கடுந் தேர்த் திதியன் அழுந்தை, கொடுங் குழை

அன்னி மிஞிலியின் இயலும்

நின் நலத் தகுவியை முயங்கிய மார்பே.

மணிமிடைபவளம்

← பாடல் 2074பாடல் 2076 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்