பூங் கண் வேங்கைப் பொன் இணர் மிலைந்து,

வாங்கு அமை நோன் சிலை எருத்தத்து இரீஇ,

தீம் பழப் பலவின் சுளை விளை தேறல்

வீளை அம்பின் இளையரொடு மாந்தி,

ஓட்டு இயல் பிழையா வய நாய் பிற்பட, . . . .

வேட்டம் போகிய குறவன் காட்ட

குளவித் தண் புதல் குருதியொடு துயல் வர,

முளவுமாத் தொலைச்சும் குன்ற நாட!

அரவு எறி உருமோடு ஒன்றிக் கால் வீழ்த்து

உரவு மழை பொழிந்த பால்நாள் கங்குல், . . . .

தனியை வந்த ஆறு நினைந்து, அல்கலும்,

பனியொடு கலுழும் இவள் கண்ணே; அதனால்,

கடும் பகல் வருதல் வேண்டும்; தெய்ய;

அதிர் குரல் முது கலை கறி முறி முனைஇ,

உயர்சிமை நெடுங் கோட்டு உகள, உக்க . . . .

கமழ் இதழ் அலரி தாஅய் வேலன்

வெறி அயர் வியன் களம் கடுக்கும்

பெரு வரை நண்ணிய சாரலானே.