வாரணம் உரறும் நீர் திகழ் சிலம்பில்

பிரசமொடு விரைஇய வயங்கு வெள் அருவி

இன் இசை இமிழ் இயம் கடுப்ப, இம்மெனக்

கல் முகை விடர்அகம் சிலம்ப, வீழும்

காம்பு தலை மணந்த ஓங்கு மலைச் சாரல்; . . . .

இரும்பு வடித்தன்ன கருங் கைக் கானவன்

விரி மலர் மராஅம் பொருந்தி, கோல் தெரிந்து,

வரி நுதல் யானை அரு நிறத்து அழுத்தி,

இகல் அடு முன்பின் வெண் கோடு கொண்டு, தன்

புல் வேய் குரம்பை புலர ஊன்றி, . . . .

முன்றில் நீடிய முழவு உறழ் பலவின்,

பிழி மகிழ் உவகையன், கிளையொடு கலி சிறந்து,

சாந்த ஞெகிழியின் ஊன் புழுக்கு அயரும்

குன்ற நாட! நீ அன்பிலை ஆகுதல்

அறியேன் யான்; அஃது அறிந்தனென் ஆயின் . . . .

அணி இழை, உண்கண், ஆய் இதழ்க் குறுமகள்

மணி ஏர் மாண் நலம் சிதைய,

பொன் நேர் பசலை பாவின்று மன்னே!