'நல் மரம் குழீஇய நனை முதிர் சாடி

பல் நாள் அரித்த கோஒய் உடைப்பின்,

மயங்குமழைத் துவலையின் மறுகு உடன் பனிக்கும்

பழம் பல் நெல்லின் வேளூர்வாயில்,

நறு விரை தெளித்த நாறுஇணர் மாலை, . . . .

பொறி வரி இன வண்டு ஊதல கழியும்

உயர் பலி பெறூஉம் உரு கெழு தெய்வம்,

புனை இருங் கதுப்பின் நீ கடுத்தோள்வயின்

அனையேன்ஆயின், அணங்குக, என்!' என

மனையோள் தேற்றும் மகிழ்நன் ஆயின், . . . .

யார்கொல் வாழி, தோழி! நெருநல்

தார் பூண் களிற்றின் தலைப் புணை தழீஇ,

வதுவை ஈர் அணிப் பொலிந்து, நம்மொடு,

புதுவது வந்த காவிரிக்

கோடு தோய் மலிர்நிறை, ஆடியோரே? . . . .