சிறு புன் சிதலை சேண் முயன்று எடுத்த

நெடுஞ் செம் புற்றத்து ஒடுங்கு இரை முனையின்,

புல் அரை இருப்பைத் தொள்ளை வான் பூப்

பெருங் கை எண்கின் இருங் கிளை கவரும்

அத்த நீள் இடைப் போகி, நன்றும் . . . .

அரிது செய் விழுப் பொருள் எளிதினின் பெறினும்

வாரேன் வாழி, என் நெஞ்சே! சேரலர்

சுள்ளிஅம் பேரியாற்று வெண் நுரை கலங்க,

யவனர் தந்த வினை மாண் நன் கலம்

பொன்னொடு வந்து கறியொடு பெயரும் . . . .

வளம் கெழு முசிறி ஆர்ப்பு எழ வளைஇ,

அருஞ் சமம் கடந்து, படிமம் வவ்விய

நெடு நல் யானை அடுபோர்ச் செழியன்

கொடி நுடங்கு மறுகின் கூடற் குடாஅது,

பல் பொறி மஞ்ஞை வெல் கொடி உயரிய, . . . .

ஒடியா விழவின், நெடியோன் குன்றத்து,

வண்டு பட நீடிய குண்டு சுனை நீலத்து

எதிர் மலர்ப் பிணையல் அன்ன இவள்

அரி மதர் மழைக் கண் தெண் பனி கொளவே.