"வருதும்" என்ற நாளும் பொய்த்தன;

அரி ஏர் உண்கண் நீரும் நில்லா;

தண் கார்க்கு ஈன்ற பைங் கொடி முல்லை

வை வாய் வால் முகை அவிழ்ந்த கோதை

பெய் வனப்பு இழந்த கதுப்பும் உள்ளார், . . . .

அருள் கண்மாறலோ மாறுக அந்தில்

அறன் அஞ்சலரே! ஆயிழை! நமர் எனச்

சிறிய சொல்லிப் பெரிய புலப்பினும்,

பனி படு நறுந் தார் குழைய, நம்மொடு,

துனி தீர் முயக்கம் பெற்றோள் போல . . . .

உவக்குநள் வாழிய, நெஞ்சே! விசும்பின்

ஏறு எழுந்து முழங்கினும் மாறு எழுந்து சிலைக்கும்

கடாஅ யானை கொட்கும் பாசறை,

போர் வேட்டு எழுந்த மள்ளர் கையதை

கூர் வாள் குவிமுகம் சிதைய நூறி, . . . .

மான் அடி மருங்கில் பெயர்த்த குருதி

வான மீனின் வயின் வயின் இமைப்ப,

அமர் ஓர்த்து, அட்ட செல்வம்

தமர் விரைந்து உரைப்பக் கேட்கும் ஞான்றே.