அம்ம வாழி, கேளிர்! முன் நின்று

கண்டனிர் ஆயின், கழறலிர் மன்னோ

நுண் தாது பொதிந்த செங் காற் கொழு முகை

முண்டகம் கெழீஇய மோட்டு மணல் அடைகரைப்,

பேஎய்த் தலைய பிணர் அரைத் தாழை . . . .

எயிறுடை நெடுந் தோடு காப்பப், பல உடன்

வயிறுடைப் போது வாலிதின் விரீஇ,

புலவுப் பொருது அழித்த பூ நாறு பரப்பின்

இவர் திரை தந்த ஈர்ங் கதிர் முத்தம்

கவர் நடைப் புரவி கால் வடுத் தபுக்கும் . . . .

நல் தேர் வழுதி கொற்கை முன் துறை

வண்டு வாய் திறந்த வாங்குகழி நெய்தற்

போது புறங்கொடுத்த உண்கண்

மாதர் வாள் முகம் மதைஇய நோக்கே.