நாம் நகை உடையம் நெஞ்சே! கடுந் தெறல்

வேனில் நீடிய வான் உயர் வழிநாள்,

வறுமை கூரிய மண் நீர்ச் சிறு குளத்

தொடுகுழி மருங்கில் துவ்வாக் கலங்கல்

கன்றுடை மடப் பிடிக் கயந்தலை மண்ணி, . . . .

சேறு கொண்டு ஆடிய வேறுபடு வயக் களிறு

செங் கோல் வால் இணர் தயங்கத் தீண்டி,

சொரி புறம் உரிஞிய நெறி அயல் மரா அத்து

அல்குறு வரி நிழல் அசைஇ, நம்மொடு

தான் வரும் என்ப, தட மென் தோளி . . . .

உறுகண் மழவர் உருள் கீண்டிட்ட

ஆறு செல் மாக்கள் சோறு பொதி வெண் குடை

கனை விசைக் கடு வளி எடுத்தலின், துணை செத்து

வெருள் ஏறு பயிரும் ஆங்கண்,

கரு முக முசுவின் கானத் தானே . . . .