நூல்கள்›அகநானூறு›பாடல் 1998

பாடல் 1998

குடவாயிற் கீரத்தனார்

'நுதலும் தோளும், திதலை அல்குலும்,

வண்ணமும், வனப்பும், வரியும், வாட

வருந்துவள், இவள்' எனத் திருந்துபு நோக்கி,

'வரைவு நன்று' என்னாது அகலினும், அவர் வறிது,

ஆறு செல் மாக்கள் அறுத்த பிரண்டை . . . .

ஏறு பெறு பாம்பின் பைந் துணி கடுப்ப,

நெறி அயல் திரங்கும் அத்தம், வெறி கொள,

உமண் சாத்து இறந்த ஒழி கல் அடுப்பில்

நோன் சிலை மழவர் ஊன் புழுக்கு அயரும்

சுரன் வழக்கு அற்றது என்னாது, உரம் சிறந்து . . . .

நெய்தல் உருவின் ஐது இலங்கு அகல் இலை,

தொடை அமை பீலிப் பொலிந்த கடிகை,

மடை அமை திண் சுரை, மாக் காழ் வேலொடு

தணி அமர் அழுவம் தம்மொடு துணைப்ப,

துணிகுவர்கொல்லோ தாமே துணிகொள . . . .

மறப் புலி உழந்த வசி படு சென்னி

உறுநோய் வருத்தமொடு உணீஇய மண்டி,

படி முழம் ஊன்றிய நெடு நல் யானை

கை தோய்த்து உயிர்க்கும் வறுஞ் சுனை,

மை தோய் சிமைய, மலைமுதல் ஆறே? . . . .

களிற்றியானை நிரை

← பாடல் 1997பாடல் 1999 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்